Warning: Declaration of description_walker::start_el(&$output, $item, $depth, $args) should be compatible with Walker_Nav_Menu::start_el(&$output, $item, $depth = 0, $args = Array, $id = 0) in /home/sunnymoo/domains/mysunnyface.com/public_html/sunnymoo/wp-content/themes/sunnymoo_th/functions.php on line 106
Klikken | Kinderen die klikken zijn niet leuk | Wat kun je er aan doen

Klikspaan…..Boterspaan! Wat te doen als kinderen klikken.

Klikkende kinderen

Van klikken spreken we als een kind bijvoorbeeld aan een volwassene vertelt (verklapt) dat een ander kind iets stouts of verkeerds heeft gedaan. Als er wordt geklikt met als doel een waarschuwing af te geven is er natuurlijks niks verkeerds aan klikken. Ik wil dan ook niet spreken van klikken maar van waarschuwen. Klikken met als doel iemand te verraden om er zelf beter van te worden moet naar mijn mening nooit worden gestimuleerd.

Wanneer is klikken negatief?
Waar trekken we de grens en hoe kun je daar het beste mee omgaan?


Als mijn kind mij vertelt dat een ander kind iets heeft gedaan dat verboden is, probeer ik eerst uit te vissen of deze informatie een waarschuwing betreft. Ik heb eens meegemaakt dat hij mij vertelde dat zijn vriendinnetje een snoepje had gepikt. Hij keek mij vervolgens aan met een blik van “goed hè van mij dat ik je dat vertel?” In dat geval is het voor mij echt klikgedrag en dat vertel ik hem dat dan ook direct. Ik zeg hem dat klikken niet oké is. Ik zeg hem dat hij zelf heel goed weet dat dat niet mag en ik zeg hem ook dat hij dat zelf tegen haar kan zeggen.

Waarom klikken kinderen?

Klikken komt vaak voor bij jonge kinderen. Jonge kinderen zijn erg gevoelig voor onrechtvaardigheid tussen hun leeftijdsgenootjes. Kinderen die klikken, weten vaak niet goed  hoe ze bepaalde situaties zelf moeten oplossen. Door te klikken bij volwassenen zoeken ze als het ware steun voor hun probleem die zij hebben met andere kinderen.

In het geval van het gestolen snoepje zou het aanspreken van het vriendinnetje betekenen dat alleen zij de schuld zou krijgen. Niet goed, want er bestaat een kans dat hij er zelf ook aan mee heeft gedaan. Dan hebben we het over klikken om zelf de dans te ontspringen.

Een andere reden van klikken kan zijn om er zelf beter van te worden. Als je kind van je verwacht dat je ingrijpt, zou dat hem het gevoel kunnen geven dat jij hem/haar goed vindt door het aan jou te vertellen.

Ten slotte, en dat is wel de ergste reden, kan klikken het doel hebben om de ander in de problemen te brengen. Met andere woorden opzettelijk klikken en hopen dat de ander gestraft zal worden. Vaak wordt in dit soort situaties ook niet de (hele) waarheid vertelt.

In mijn geval had zijn klikken het doel om zelf een complimentje te krijgen. Hij wilde mij laten weten dat het pikken van een snoepje niet goed is. Helaas gebruikte hij hiervoor zijn vriendinnetje om mij dat duidelijk te maken.

Wat kun je doen als je kind regelmatig klikt?

Soms reageren ouders verkeerd op klikken. Ze geven de klikspaan straf omdat ze vinden dat klikken niet mag. Of degene waarover geklikt is wordt op de vingers getikt. Leg altijd uit dat klikken niet goed is. Probeer je kind zo duidelijk mogelijk uit te leggen wat klikken is! Bijvoorbeeld door te zeggen dat klikken slechte dingen over anderen vertellen is zonder dat de ander zich kan verdedigen. Ik stimuleer mijn kind nooit om te klikken. Klikkende kinderen zijn niet leuk en voor je het weet komen ze voor elk wissewasje naar je toe. Daarnaast bestaat de kans dat zij door vaak te klikken hun vriendjes kwijtraken en daar zelfs door gepest kunnen worden.

Je kunt je kind zeggen dat als iemand iets slechts doet en daarbij zegt dat hij het aan niemand mag vertellen, hij hierover wel altijd met je moet praten. Vertel hem dat als iemand zoiets tegen hem/haar zegt het misschien wel heel erg is wat ze hebben gedaan. Zodra je kind die informatie met je deelt kun je uitvinden of dit een belangrijke waarschuwing betreft waar je iets aan moet doen.

Als je kind informatie met je deelt dat op klikken lijkt, maar waar je toch over twijfelt. Kijk dan uit met je oordeel. Zorg er dan altijd voor dat de andere partij ook gehoord wordt en probeer je daarbij zo neutraal mogelijk op te stellen. Je moet de ander ook de kans geven om zijn/haar verhaal te doen, zich te verdedigen en/of zo nodig het verhaal te corrigeren.

Geef liever geen straf aan een kind dat klikt. Je kind probeert hiermee in veel gevallen jou alleen te laten zien dat hij weet wat wel en niet mag.

Probeer een situatie altijd samen met je kind op te lossen. Vraag aan je kind wat hij/zij er zelf aan zou kunnen doen. Komt je kind daar zelf niet uit, help het daar dan mee. Bijvoorbeeld door uit te leggen hoe hij/zij een ander kan aanspreken op het slechte gedrag zonder in een conflict te raken.

Alleen zo leren ze dat ze niet hoeven te klikken om iets opgelost te krijgen. Ze leren zelf de situatie op te lossen en dat geeft ze zelfvertrouwen. Ze zullen hierdoor inzien dat ze er zelf iets aan kunnen doen zonder dat die ander daarvoor bestraft hoeft te worden.

Tenslotte merk ik dat het klikgedrag bij jonge kinderen op scholen erg aanwezig is. Mocht je daar ervaringen mee hebben of een mening over hebben, zou ik het op prijs stellen als je ons dit laat weten.

Geef een reactie